Verpleegster tijdens coronapandemie

Deze muurschildering ontstond in de eerste weken van de coronapandemie, op het moment dat de wereld nog niet wist wat haar te wachten stond. Het portret toont een verpleegster met een traan over haar wang, terwijl haar hand het mondkapje vasthoudt. De vraag blijft bewust onbeantwoord: doet ze haar mondkapje af, omdat de crisis voorbij is, of zet ze het juist op, omdat alles nog moet beginnen?

Met dit werk wilde ik de onzekerheid, kwetsbaarheid en spanning van dat moment vastleggen. Zorgmedewerkers stonden aan de vooravond van een ongekende periode, terwijl niemand wist hoe groot de impact van het virus zou worden.

De mural is een eerbetoon aan iedereen die tijdens de pandemie in de zorg werkte. Tegelijkertijd is het een tijdsdocument dat herinnert aan een periode waarin de hele wereld werd geconfronteerd met dezelfde vraag: is het voorbij, of is dit pas het begin?